Dokończ małą aplikację „Planer kosztów treści” na podstawie plików w tym folderze.

Użytkownik to właściciel małej firmy. Chce szybko policzyć koszt przygotowania postów i zobaczyć, czy mieści się w budżecie.

Wymagania:
1. Zwykły HTML, CSS i moduły JavaScript. Bez frameworków, instalowania pakietów, zewnętrznych fontów, obrazów, usług i połączeń sieciowych. Aplikacja ma działać po udostępnieniu folderu przez zwykły serwer HTTP.
2. Pola z etykietami po polsku: liczba postów (liczba całkowita 0-1000), cena za post w zł, miesięczny budżet w zł. Cena i budżet: nieujemne, skończone liczby, maksymalnie dwa miejsca po przecinku. Przyjmuj przecinek i kropkę, otaczające spacje. Odrzucaj puste pole, ujemne liczby, zapis wykładniczy, Infinity, NaN i dodatkowe znaki. Zero jest poprawne. Obliczaj kwoty w groszach, żeby uniknąć błędów 0.1 + 0.2.
3. Wynik: koszt wszystkich postów, pozostały budżet i jednoznaczny komunikat, czy plan przekracza budżet. Przy przekroczeniu pokaż, o ile. Przy błędzie nie pokazuj starego wyniku ani NaN; wyjaśnij problem przy formularzu.
4. Czytelny interfejs na komputerze i telefonie, działający od szerokości 360 px, bez poziomego przewijania całej strony. Widoczny fokus, obsługa klawiaturą i informacja o wyniku dostępna dla czytnika ekranu. Nie opieraj komunikatu wyłącznie na kolorze.
5. Przycisk „Przykład” wypełnia 12 postów, 49,90 zł za post i budżet 1000 zł. Przycisk „Wyczyść” resetuje pola, błąd i wynik. Nie zapisuj danych w chmurze. Zapisywanie między wizytami nie jest wymagane.
6. Publiczny kontrakt modułu calculator.js: eksportuj parseMoney(text), zwracającą nieujemną kwotę w groszach (integer) albo rzucającą Error, oraz calculatePlan(count, priceCents, budgetCents), zwracającą {totalCents, remainingCents, overBudget}. Błędne dane mają rzucać Error. priceCents i budgetCents muszą być nieujemnymi bezpiecznymi liczbami całkowitymi; także wynik musi mieścić się w zakresie Number.MAX_SAFE_INTEGER. Nie zmieniaj tego kontraktu.
7. Uzupełnij README.md: jak uruchomić aplikację i co sprawdziłeś. Nie deklaruj testów, których nie wykonałeś.

Do pracy używaj wyłącznie bieżącego folderu. Nie czytaj katalogów nadrzędnych, prywatnych plików, konfiguracji kont ani drugiego rozwiązania. Nie uruchamiaj innych agentów. Nie publikuj nic w internecie. Nie używaj przeglądarki ani narzędzi sieciowych. Możesz czytać, tworzyć i edytować pliki w tym folderze. Jeśli narzędzie nie pozwala wykonać testu, opisz to uczciwie, nie zmieniaj zabezpieczeń.

Gdy skończysz, wypisz zmienione pliki, wykonane sprawdzenia i ewentualne ograniczenia. Nie zadawaj pytań o wygląd; sam wybierz prosty, spokojny układ.
